امتحانم تمام شد.بدترین امتحان دوره فوق لیسانسم بکد.امیدوارم نیفتم ولی به هر حال گند زد به معدلم.
نبرد با بنیادگرایی در دو جبهه عراق ولبنان به شدت ادامه دارد.وضعیت لبنان خیلی بامزه است طرف می خواهد به زور به بقیه وحدت کند و در این راه ترور می کند وخشونت می ورزد.برای ما ایرانیها این جور وحدت کردن امری آشناست گیرم که برای دیگران نباشد.نکته جالب در لبنان ائتلاف حزب کمونیست لبنان و حزب الله است،که هر دو در دشمنی با حقوق بشر و جهان آزاد و متمدن با هم توافق دارند حالا مهم نیست که یکی در نظر دیگری نجس محسوب می شود.
******************************************************
این مصاحبه ایست که با دکتر مازیار بهروز برای تحکیم نیوز کرده ام.
س :به طور خلاصه،سوسیال دمکراسی چیست؟
ازدیدگاه سیاست حزبی ، در محیطی که دمکراسی سیاسی رایج است و سکولاریسم به عنوان یک هنجار پذیرفته شده است ; سوسیال دمکراسی از طریق ابزارهای دمکراتیک به دفاع از عدالت اجتماعی می پردازد . سوسیال دمکراسی به معنای استفاده از اهرمهای یک جامعه از نظر سیاسی دمکراتیک برای افزایش عدالت اجتماعی در درون سیتم اقتصاد سرمایه دارانه است.
ج :از چشم انداز فرهنگی ، سوسیال دمکراسی به معنای پذیرش بعضی بعضی اصلاحات اجتماعی- سیاسی کلیدی است که تعبیرخود را در آن ارزشهای سیاسی و اجتماعی یافته است که در ترکیب شدن دمکراسی سیاسی با عدالت اجتماعی در جامعه مفروض بازتاب می یابند.این ارزش و پذیرش فرهنگی ممکن است برآمده از بسیاری یا همه گروهها و طبقات اجتماعی یک جامعه باشد.
س : سوسیال دمکراسی ریشه در اندیشه های چه متفکرانی دارد؟
ج: سوسیال دمکراسی در اندیشه های همه آنانی که در بالا ذکر شدند و بسیاری دیگر ریشه دارد.تعدادی از افراد ذکر شده درباره نکات زیادی با یکدیگر دچار اختلافند و بعضی ارزشهای مشترک دارند. در ابتدای قرن بیستم ، سوسیال دمکراسی هنوز بسیار ایدئولوژیک بود ، ولی در انتهای قرن بیستم از خصلت ایدئولوژیک آن بسیار کاسته شد.بنابراین برای درک سوسیال دمکراسی ما نه تنها نیازمند نگریستن به نظریه پردازان آنیم بلکه می بایست عملکردها ، کمبودها و دستاوردهای آن در طول صد سال گذشته را نیز مورد توجه قرار داد.
س: ریشه های تاریخی سوسیال دمکراسی در ایران کدام است؟
ج: سوسیال دمکراسی در ایران با بیداری ایرانیان و آغاز به درک مدرنیته و جهان مدرن توسط آنان آغاز می شود.بنا براین انقلاب مشروطه (1909-1905) می تواند به عنوان مرحله آغازین جنبش در ایران در نظر گرفته شود.
س: آیا ما در ایران نظریه پرداز یا حزب سوسیال دمکراتی داشته ایم؟
ج: پیش از 1920 ،امین رسول زاده ، در دهه 1920 ، حزب سوسیالیست ایران تحت رهبری سلیمان میرزا اسکندری ، در دهه 1930 ، افراد در ارتبا ط با 53 نفر ، در دهه 1950 و 1960 ، نیروی سوم تحت رهبری خلیل ملکی .
س : با توجه به اینکه تقریبا تا مدتهاهیچ اثری از پدران سوسیال دمکراسی در ایران ترجمه نشده بوده است منابع نظری سوسیال دمکراسی ایرانی چیست؟
ج: نوشته های افراد ذکر شده در بالا منبع مناسبی است ، همچنین در ایران بین و انقلاب ، یرواند آبراهامیان مروری اجمالی عرضه می دارد.همایون کاتوزیان به طور مفصلی درباره خلیل ملکی نوشته است.خسرو شاکر کتابی درباره تاریخ آغازین سوسیال دمکراسی در ایران منتشرکرده است.
(پیشینه های اقتصادی – اجتماعی جنبش مشروطیت و انکشاف سوسیال دمکراسی در آن عهد)
س: نسبت سوسیال دمکراسی و مذهب چیست؟آیا سوسیال دمکراسی مذهبی ممکن است؟
ج: سوسیال دمکراسی از اساس جنبشی سکولار است و همواره بوده است. افراد مذهبی سکولار ممکن است سوسیال دمکرات باشند و سوسیال دمکراسی ممکن است بر جنبش های مذهبی تأثیر بگذارد. ولی این واقعیت همچنان باقی است که در متن جهان اسلامی ، پیش از قرار گرفتن در جایگاه قضاوت در باب دیگر جنبه های رابطه سوسیال دمکراسی و مذهب ؛ در وهله اول می بایست جریانی مذهبی در نظر گرفته شود که دمکراسی و سکولاریسم را پذیرفته باشد.با این وجود این واقعیت باقی می ماند که در کشورهای اروپایی احزاب سیاسی ا خاستگاه مذهبی ، وجوهی از ارزشها و فرهنگ سوسیال دمکراتیک را پذیرفته اند.
س: با توجه به فرومایگی فرهنگی و طبع مذهبی اقشار فرودست در ایران سوسیال دمکراسی در ایران چه آینده ای دارد و اصولا پایگاه طبقاتی سوسیال دمکراتها در ایران کجاست؟
ج: [ پیش از پاسخ دادن به این پرسش ، فراموش نکنیم که سکولاریسم به معنای دین ستیزی یا لا مذهبی نیست ؛ سکولاریسم ممکن است مفهوم ذکر شده را داشته باشد ولی معنای واقعی آن پذیرش جدایی بین دین و دولت است. بنا بر این یک نفر می تواند هم مذهبی و هم سکولار باشد.]
از دیدگاه من ، پایگاه اجتماعی سوسیال دمکراسی طبقه متوسط جدید و کارگران شهری است. درست است که بسیاری از ایرانیان فقیر و مذهبی هستند ولی این مسئله را سخت تر می کند و نه غیر ممکن.آشکارا، پیش از آنکه حتی بتوان راجع به سوسیال دمکراسی در ایران سخن گفت ما نیازمندیم که به بحث در باب دمکراسی و راههای رسیدن به آن بپردازیم. با استقرار دمکراسی سیاسی در ایران است که خط مشی سوسیال دمکراتیک معنا می یابد.
Question: In brief what is social democracy?
From party politics point of view S/D advocating social justice through democratic means in an environment where political democracy is prevalent and secularism is accepted as norm. S/D means using the levers of a politically democratic society to increase social justice within a capitalist economic system.
From a cultural perspective, it means the acceptance of some key socio-political reforms which has translated into social and political values reflected in combining political democracy with social justice in a given society. This cultural value and acceptance may come form many or all social classes and groups in a society.
Q: In whose ideas is S/D rooted?
It is rooted in the ideas of all those mentioned (Bernstein, Kautsky) and much more. Some of the mentioned names differed on many points with each other and shared some values. In the beginning of the 20th century, S/D was still very ideological, but by the end of the century it has become much less. Hence, to understand S/D one needs not only look at its theorists but also at its practice, shortcoming, and achievements during the past 100 years or so.
Q: What are historical roots of Social Democracy in Iran?
It began in Iran as Iranians awakened and began to understand modernity and modern world, hence the Constitutional Revolution of 1905-09 may be considered the beginning phase of the movement in Iran.
Q: Has there been a theorist of S/D in Iran?
Before 1920s, Amin Rasulzadeh, in 1920s, the Socialist Party of Iran under Soleyman Mirza Eskandari; in 1930s, elements associated with the “Group of 53”, in 1950s and 1960s, the Third force under Khalil Maleki.
Q: What are the sources of S/D in Iran?
The writings of the above mentioned is a good source; also in his Iran between two Revolutions, Ervand Abrahamian ptovides an overview; Homayun Katuzian has written extensively on Khalil Maleki; Khosrow Shakeri has just published a book on early history of S/D in Iran (which is available in Persian in Iran).
Q: What is the relationship between S/D and religion? Is religious S/D meaningful?
S/D is inherently a secular movement and it has always been. Secular religious people may be social democrats and ideas of social democracy may influence religious movements. But the fact remains that in the context of the Islamic world, one has to see a first see a religious movement which has accepted democracy and secularism before one can be in a position to judge other aspects of the relationship between S/D and religion. Nevertheless, it remains a fact that in European countries, political parties which are religious oriented but secular and democratic, have accepted aspects of social democratic culture and values.
Q: In light of cultural impoverishment and religious leaning of lower classes in Iran, what kind of a future is there for S/D? What is the class/social base of S/D in Iran?
[Before I answer the question, let us not forget that secularism does not mean anti-religion or non-religious; secularism may mean the mentioned concept but it really means the acceptance of separation between religion and state. Therefore, a person may be religious and secular.]
In my view, the social base of S/D is modern middle class and urban working people. It is true that many Iranians are impoverished and religious, but that makes one’s job more difficult and not impossible. Clearly before we even talk about S/D in Iran we need to discuss democracy and how it can be achieved. It is with establishment of political democracy that politics of S/D can find meaning.
MB
